* امام رضا عليه السلام :اِثنانِ عَليلانِ أَبَدا : صَحيحٌ مُحتَمٍ و َعَليلٌ مُخَلِّط؛دوگروه هميشه مريضند، سالمى كه پرهيز میكند و مريضى كه پرهيز نمیكند. فقه الرضا ص 340 * * امام رضا عليه السلام :لَيسَ مِن دَواءٍ اِلاّ و َهُوَ يُهيجُ داءً؛دارويى نيست مگر اين كه بيمارى ديگرى را تحريك مى كند.كافي (ط - الإسلامية) ج‏8، ص 273 ، ح409 * امام رضا عليه السلام :لَيسَ مِن دَواءٍ اِلاّ و َهُوَ يُهيجُ داءً؛دارويى نيست مگر اين كه بيمارى ديگرى را تحريك مى كند.كافي (ط - الإسلامية) ج‏8، ص 273 ، ح409 *

احکام قبله (رو به قبله نبودن نماز گزار در حال اضطرار)

 اگر شخصی در حالت بیماری است و یا در تخت بیمارستان و یا امکان رو به قبله بودن در نماز برایش فراهم نیست، نمازش درست است و رو به قبله بودن الزامی است یا اینکه رو به قبله بودن مربوط به زمان امکان و توانا بودن در این مسئله است؟


حضرت آیت الله خامنه ای
س: کسى که در حال اضطرار نمى‌تواند به طرف قبله نماز بخواند، آيا جهات غير از قبله برايش يکسان است؟
ج: اگر جهت قبله را نمى‌شناسد، بايد تحقيق كند تا با موازين شرعى جهت قبله را تشخيص دهد ولى اگر با اين كه جهت قبله را مى‌داند نمى‌تواند به جهت قبله نماز بخواند، بايد به طرف راست يا چپ به مقدارى كه به 90 درجه نرسد نماز بخواند و مجزى است و با امكان منحرف شدن به كمتر از 90 درجه، انحراف تا حدّ 90 درجه يا بيشتر جايز نيست و نماز مجزى نيست و هر گاه در حالتى باشد كه به هيچ نحو نتواند رو به قبله يا رو به نقطه نزديك به قبله نماز بخواند به همان حال كه هست نماز بخواند و صحيح و مجزى است و قضا ندارد.[2]
حضرت آیت الله مکارم شیرازی
س: در بیمارستان بستری بودم؛ از تخت نمی توانستم تکان بخورم و فقط در حالت خوابیده بودم. جهت من رو به قبله نبود و فقط به همان سمت نمازخواندم که با قبله 90 درجه اختلاف داشت. آیا این نماز صحیح بوده است؟
ج: چنانچه غیر از آن میسر نبوده نمازتان صحیح بوده است.[3]
حضرت آیت الله بهجت
س: بيمارى به گونه‏ اى روى تخت بسترى شده كه امكان رو كردن به سمت قبله را ندارد. آيا مى ‏تواند نمازش را در همان حال ـ يعنى در خلاف جهت قبله ـ بخواند؟
ج: اگر با كمک ديگران هم نتواند، همان طور نماز بخواند.
س: مريضى كه در روى تخت بسترى بوده، مى ‏ترسيده كه اگر به سمت قبله رو كند، برايش خطر داشته باشد به همين جهت نمازهايش را به همان حال خوانده است، بعدا مى ‏فهمد كه ترس او بی مورد بوده، در اين صورت نمازهايى كه خوانده چه حكمى دارد؟
ج: اگر خوف او عقلايى بوده و هيچ راه اطمينان بخشى نداشته، نماز او محكوم به صحت است و احوط اعاده است.
س: مريضى كه مى ‏تواند تخت خود را به سمت قبله برگرداند ولى اين كار براى او مشقت دارد، آيا لازم است اين كار را انجام دهد يا خير؟
ج: اگر مشقّتِ قابل تحمّل باشد بايد به سمت قبله نماز بخواند.
س: شخصى در اثر بيمارى، توانايى نشستن و سر پا ايستادن را ندارد، يعنى همواره به رو مى‏ خوابد، وظيفه او در نماز از حيث رو به قبله بودن چيست؟
ج: اگر مى‏ تواند بايد به پهلوى راست بخوابد و اگر نمى‏ تواند بنابر احوط به پهلوى چپ بخوابد؛ و اگر آن هم ممكن نيست به پشت بخوابد به طورى كه كف پاهاى او رو به قبله باشد و اگر آن هم ممكن نيست به هر صورتى كه ممكن است نماز بخواند، ولى تا حد امكان طورى باشد كه نزديك‏تر به نماز كسى كه به طورى عادى نماز مى ‏خواند باشد وگرنه بايد نزديك‏تر به نماز كسى كه ايستاده نماز نمى ‏خواند، با رعايت مراتبى كه ذكر شد، باشد.[4]

--------------------------------------------------------

پی نوشت:

1- احکام قبله( انحراف از قبله تا چه حد جایز است)

2- برگرفته از استفتاات آیت الله خامنه ای، استفتاات جدید، احکام قبله

3- برگرفته از سایت آیت الله مکارم شیرازی

4- برگرفته از سایت آیت الله بهجت

 

رهروان ولایت